Hoe blijf je overeind met een depressie ?

Melinda vertelt hieronder over haar eigen ervaring met depressieve klachten en medicatie. Ervaringen en bijwerkingen verschillen per persoon.

Het kan iedereen overkomen: je geniet met volle teugen van het leven en ineens komt de klap. De klap van te veel willen, te veel verwachten, te veel moeten, daarop volgende frustratie, boosheid en verdriet om je verminderde levenslust.

Tegenwoordig hoor je het regelmatig om je heen: mensen die overspannen zijn, een burn-out krijgen of depressief raken. De vraag is echter of dit aan die mensen ligt of aan de maatschappij. Wat denk jij? 

Zelf denk ik dat beide factoren zijn. Doordat (in mijn eigen ogen) de maatschappij verhard, zijn we als mensen steeds meer op zoek naar compassie, eigenliefde en bevestiging van anderen om goed genoeg te worden gevonden. Daarbij helpt het niet mee als je (net als ik) hoog sensitief bent en alles dubbel zo hard binnenkomt.

Om een voorbeeld te geven: als ik boos ben ga ik huilen (deels ook uit machteloosheid) en kan ik mijn boosheid niet goed uiten zoals ik zou doen wanneer ik er actief mee aan de slag zou kunnen.

Onze geschiedenis

We krijgen allemaal onze eigen rugzak mee en moeten deze met ons meedragen. De ene persoon kan dit iets beter dan de andere persoon. Toch zie ik steeds vaker mensen die een enorme muur hebben opgetrokken om zichzelf te beschermen en zich vooral niet emotioneel of kwetsbaar op te stellen naar anderen. Maar dat laatste is juist zo belangrijk!

Ik werd depressief

Natuurlijk is het als je depressief bent essentieel hiervoor hulp te zoeken door langs je huisarts te gaan zodat je kunt starten met therapie. Daarnaast is het belangrijk om na te gaan wat bij je past en wat jouw lichaam nodig heeft op dat moment.

Zelf ben ik te snel akkoord gegaan met medicatie waardoor mijn tranen als gevolg van de hoge muur en het stukje kwetsbaarheid dat ik graag wilde laten zien zijn weggeduwd. Ik werd namelijk heel vlak van de medicijnen en mistte hierdoor echt mijn emotionele ups en downs, zoals ieder mens die heeft. Natuurlijk wil ik hiermee niet zeggen dat niemand medicatie nodig zou hebben; ik wil alleen benadrukken dat het van belang is hier goed over na te denken.

Tips bij depressie

Wat ik zelf prettig vond, was naar buiten gaan en af en toe een klein stukje wandelen. Dat was soms al moeilijk genoeg. Ook hielp het mij om iets te eten voor mezelf klaar te maken. Dit zijn mijn ervaringen, geen vervanging voor een behandeling.

Door de medicijnen kreeg ik regelmatig eetbuien en ondanks dat ik meer rust in mijn hoofd had, was ik hiermee nog steeds niet gelukkig. Pas toen ik weer stopte met de medicijnen zag ik langzaamaan mijn ups en downs weer verschijnen. Dolgelukkig was ik toen ik eindelijk mijn moeder huilend in de armen kon sluiten, ontroerd door haar prachtige cadeau. Het cadeau wat ik gekregen had tijdens deze periode, waarbij ik haar nietszeggend bedankte omdat ik haar niet meer emotie kon geven. Nú kon ik die emotie wel geven en voelde ik me eindelijk weer een mens worden.

Ben jij weleens depressief geweest? Of iemand in jouw omgeving?

Melinda

Hulp en medicatie bespreken

Neem bij depressieve klachten contact op met je huisarts. Bijwerkingen of twijfels over medicijnen kun je samen bespreken. Stop niet plotseling en verander je dosering niet op eigen initiatief. Thuisarts legt uit hoe je samen met je arts naar doorgaan of afbouwen kijkt.